ΤΟΠΟΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ
Η ονομασία Σμόκοβο την οποία έφερε το χωριό έως το 1927 είναι λέξη Σλαβική και σημαίνει :
Φιδότοπος , Δρακοντόπος , τόπος με μεγάλες όψεις. Ακόμα και σήμερα που τα δάση καλύπτουν 'ολη τη περιοχή, ο τόπος είναι γεμάτος φίδια.
Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι το έτος 1900 ένα φίδι 5 μέτρων είχε συσφίξει το πρόβατο ενός βοσκού του χωριού, σε βοήθεια του έτρεξαν και άλλοι βοσκοί που με πολύ κόπο κατόρθωσαν να σκοτώσουν το φίδι.
Χαρακτηριστική είναι η ονομασία της περιοχής ανάμεσα στο Σμόκοβο –Νιοχώρι που λέγεται Δραξοπηδήματα ( πηδήματα μεγάλων φιδιών –Δράκοντες). Στη τοποθεσία Πάθαινα (τόπος παθών) η προφορική, πάντα παράδοση αναφέρει ότι επί Ενετοκρατίας έλαβε χώρα πολεμική σύγκρουση .
Αυτό επιβεβαιώνεται από τους πολυάριθμους τάφους που έχουν βρεθεί με οστά αλλά χωρίς να περιέχουν αρχαία Ελληνικά αντικείμενα (δόρατα .ασπίδες κλ).
Οι ονομασίες διαφόρων τοποθεσιών στην περιφέρεια του χωριού ,δόθηκαν από τους κατοίκους στο πέρασμα του χρόνου βάσει της διαμόρφωσης του εδάφους ή βάσει πραγματικών περιστατικών που συνέβησαν σε αυτές.
Το Σχολείο του χωριού
Σύμφωνα με τις παραδόσεις και μνήμες ,υπερήλικων χωριανών και όπως αυτές έχουν διασωθεί έως σήμερα έως την δεκαετία του 1890 ,δεν υπήρχε σχολείο στο χωριό, όπως και στα περισσότερα ορεινά χωριά της περιοχής.
Οι γονείς για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα , πλήρωναν ιδιωτικούς δασκάλους ( άτομα που γνώριζαν ανάγνωση και γραφή ) και τα μαθήματα γίνονταν το χειμώνα στο χώρο της εκκλησίας ,ενώ την άνοιξη και το καλοκαίρι κάτω από μεγάλα σκιερά πλατάνια η βελανιδιές.
Στην αρχή της δεκαετίας του 1890 με προσωπική εργασία και δικά τους έξοδα έκτισαν το πρώτο σχολείο του χωριού κοντά στην κεντρική Εκκλησία ,προς το μέρος της Κάτω βρύσης. Το κτίριο του σχολείου διέθετε μία αίθουσα διδασκαλίας και ένα μικρό δωμάτιο για την κατοικία του δασκάλου.
Το σχολείο αυτό κατέρρευσε γύρω στα 1918 και η κοινότητα έκτισε νέο, δίπλα στην κεντρική Εκκλησία .
Στα χρόνια του 1941 –1950 το χωριό δεν είχε δάσκαλο λόγω του πολέμου και της εμφύλιας σύρραξης που ακολούθησε , με αποτέλεσμα τα παιδιά αυτής της περιόδου να μείνουν αγράμματα.
Με πρωτοβουλία του δασκάλου του χωριού Δημ. Σταματόπουλου λειτούργησε από το 1954 παράλληλα και νυχτερινό σχολείο για να καλύψει τα κενά της μάθησης ,στα παιδιά της περιόδου 1941-1950 που είχαν μείνει αγράμματα
Η λειτουργία του σχολείου διακόπηκε στο τέλος της δεκαετίας του 1970 ελλείψει μαθητών, λόγω του κύματος εσωτερικής μετανάστευσης που ερήμωσε την Ελληνική ύπαιθρο τα χρόνια εκείνα
Το κτίριο αυτό σήμερα πλήρως εξοπλισμένο από το Σύλλογο Πυργιωτών λειτουργεί ως Πνευματικό Κέντρο και Λαογραφικό Μουσείο.
Διαθέτει, Τηλεόραση ,Βίντεο , Πίνκ –Πόνγκ , Βιβλιοθήκη καθώς και εκθετήριο αντικειμένων ,της κτηνοτροφικής και αγροτικής εποχής , που έδινε ζωή στο χωριό.
Υπάρχουν μεταξύ των άλλων, τοπικές ενδυμασίες , αργαλειός , κόφτες , πριόνια, βαρέλια για τυρί , βαρέλα γιά την μεταφορά νερού , καζάνια , κακαβιά ( κατσαρόλα),κλπ.
Το Νεκροταφείο του χωριού
Έως τη Δεκαετία του 1910 το νεκροταφείο ήταν στο χώρο ,δίπλα στην κεντρική Εκκλησία του χωριού , Κοίμησης της Θεοτόκου μπροστά στο μεγάλο πλάτανο. Τότε ,λόγω της στενότητας του χώρου, αποφάσισαν και το μετέφεραν στο προαύλιο χώρο της Εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου.
Περίφραξαν με φράκτη από κέδρους ένα μεγάλο χώρο και έγινε το νέο Νεκροταφείο.
Στο χώρο αυτό ετάφη μόνο ένας νεκρός ,και την επομένη χρονιά επειδή οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν ότι η απόσταση του νέου νεκροταφείου ήταν μεγάλη το εγκατέλειψαν και χρησιμοποιούσαν σαν νεκροταφείο την θέση Μότσιο στη κεντρική Εκκλησία.
Το έδαφος αυτού του χώρου , ήταν ακατάλληλο ,λόγω των νερών που ανάβλυζαν σε όλο το χώρο και τους περισσότερους μήνες του χρόνου ήταν λασπώδες.
Εγκατέλειψαν και αυτό το χώρο και χρησιμοποίησαν σαν νέο νεκροταφείο περίπου στα 1930 , το χώρο που βρίσκεται κάτω από την Εκκλησία , και χρησιμοποιείτο
σαν προαύλιο του παλαιού σχολείου του χωριού.
Στο τέλος της δεκαετία του 1980 λόγω των καθιζήσεων του εδάφους και του κορεσμού του μικρού χώρου ο Σύλλογος Πυργιωτών ( επί προεδρίας Βασίλειου Καραγιώργου ) και η Κοινότητα μετέφεραν το Νεκροταφείο στην θέση Μεγάλη Ράχη στη νεόκτιστη Εκκλησία της Αγίας Σοφίας σε ένα μεγάλο χώρο χωρίς γεωλογικά προβλήματα.
.
Posted at 07:40 am by toponymia
Permalink
